skip to Main Content
ติดต่อเรา: admin@rdcbraille.com

Living the Blind

การใช้ชีวิตของคนตาบอด จะมีความใกล้เคียงกับคนปกติมาก ในสหรัฐอเมริกา มีจำนวนคนตาบอดกว่า 25 ล้านคน และส่วนใหญ่ก็สามารถใช้ชีวิตร่วมกันคนธรรมดาได้อย่างมีประสิทธิภาพ สามารถทำงาน เพื่อหาเลี้ยงตัวเองและหาเลี้ยงครอบครัว เดินทางไปไหนมาไหนได้อย่างเป็นปกติ เพราะทุกวันนี้เทคโนโลยีต่างๆมากมายล้วนคิดค้นออกมาเพื่อให้คนตาดีใช้งานสะดวก และคนตาบอดสามารถใช้งานได้ง่ายขึ้น คนตาบอดสามารถเรียนรู้ที่จะปรับใช้งานอุปกรณ์ต่างๆให้เหมาะกับสภาพไร้การมองเห็นของตนเอง เพราะฉะนั้นเราสามารถพูดได้เลยว่าการใช้ชีวิตของคน 2 กลุ่มนี้จะเหมือนกันเกือบ 90% สิ่งที่คนตาบอดทำไม่ได้เห็นจะมีเพียงงานที่จะต้องใช้ประโยชน์จากสายตาเป็นหลัก เช่น การขับรถ และการทำงานกับเครื่องจักรที่ค่อนข้างอันตราย การฝึกให้คนตาบอดสามารถใช้ชีวิตได้ด้วยตัวเองและการให้กำลังใจ จะสามารถส่งเสริมให้คนตาบอดสามารถพัฒนาตัวเองให้เท่าเทียมกับคนปกติได้ง่ายและรวดเร็วขึ้น

คนตาบอดจะสามารถใช้ชีวิตประจำวันได้อย่างง่ายดาย อิสระ และมีประสิทธิผล เพียงแค่ใช้การฝึกที่เรียกว่า “การฝึกทักษะพื้นฐานของการใช้ชีวิต” เป้าหมายหลักของการฝึกทักษะขั้นพื้นฐานในการใช้ชีวิต สามารถสำเร็จได้ด้วยความตั้งใจของผู้ฝึกซึ่งเป็นกลุ่มคนตาบอด ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญด้านการฟื้นฟูสมรรถภาพพิเศษ และผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลผู้พิการทางสายตา นักบำบัดด้านการมองเห็น รวมถึงครอบครัวของผู้ฝึก และคนรอบข้าง ที่ต้องให้ความช่วยเหลือเกื้อกูลและความอดทนร่วมกัน

 

การใช้ชีวิตอย่างอิสระ คนตาบอดสามารถใช้อุปกรณ์ใช้ชีวิตประจำวันได้ และพร้อมจะเรียนรู้สิ่งใหม่อยู่เสมอ เพื่อที่จะสามารถดูแลตัวเอง และดูแลคนอื่นได้บ้างตามสมควร

 

การติดต่อสื่อสาร คนตาบอดสามารถ อ่านและเขียนได้อย่างคล่องแคล่วด้วยการฝึกฝนใช้อักษรเบรลล์อย่างสม่ำเสมอ ตั้งแต่วัยเด็กและพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆตามประสบการณ์ที่เพิ่มมากขึ้น นอกจากนี้การใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ออกแบบมาพิเศษเพื่อคนตาบอด สามารถทำให้การเขียนอ่านของคนตาบอด มีประสิทธิภาพมากขึ้น และสามารถใช้งานคอมพิวเตอร์เพื่อพัฒนาผลงานและพัฒนาตัวเองได้อย่างมีประสิทธิภาพ คนตาบอดสามารถรับส่งอีเมลล์และใช้โปรแกรมต่างๆในคอมพิวเตอร์ได้อย่างคล่องแคล่ว

การใช้ชีวิตของคนตาบอด กับคู่หูสุนัขนำทาง

การเดินทาง คนตาบอดสามารถใช้อุปกรณ์นำทางเช่นไม้เท้า หรือสุนัขนำทางได้ดี และมีความปลอดภัยพอๆกับคนทั่วไปบนท้องถนน ที่สำคัญเขาสามารถเดินทางออกไปยังพื้นที่ห่างไกลได้ดีอีกด้วย แต่ทั้งนี้อาจจะต้องพึ่งพาคนรอบข้างในเรื่องการแนะนำบางสิ่งบางอย่างที่เกินความสามารถของคนตาบอด เช่น การบอกถึงช่องชานชาลา บอกหมายเลขรถประจำทาง เรียกแท็กซี่

 

นอกจากนี้ในรายที่พอมองเห็นรางๆ ก็ยังมีอุปกรณ์ในการอ่าน เช่น แว่นที่ขยายให้ตัวหนังสือมีขนาดใหญ่ขึ้นเพื่อให้สามารถอ่านได้ง่ายขึ้น

 

สิ่งเหล่านี้คือข้อมูลที่แสดงให้เห็นว่า คนตาบอดสามารถทำอะไรได้เหมือนคนปกติทั่วไป แทบจะมองไม่เห็นว่าจะมีสิ่งไหนที่ทำให้เขาเหล่านั้นไม่สามารถพัฒนาตัวเองได้ดีเท่ากับคนปกติ ยิ่งถ้าในอนาคต มีระบบการนำทางของรถยนต์ที่สามารถขับเคลื่อนได้เองโดยอัตโนมัติ เราอาจเห็นคนตาบอดขับรถบนท้องถนน ให้คนตาดีได้เห็นว่า การขับรถที่เรียกว่ามีมารยาทในการขับขี่ที่ถูกต้องอย่างแท้จริงเป็นแบบไหน